Özok’Suz Bir Yıl Daha Geçti...

Özdemir Özok’u kaybettiğimizden bu yana bir yıl daha geçti. Biz O’nu taptaze anımsıyoruz hâlâ… Belleklerimizin isyanına muhatap olmadıkça da anımsayacağız…

Dün gibi herşey sanki… Meslek için atan yüreğin, kendi ritmine yenik düşene kadar verdiği savaşların neferi olarak,  zihnimizde diktiğimiz bir anıt gibi duruyor. Sağlam kişiliğinde yaşam bulan duruşu, paylaşamadığımız dünyalara meydan okuyor şimdi…

Bir yıl daha geçti… Söylemesi kolay bir yıl daha… Bir yıl öncesinden daha umutsuz yaşamayı kanıksamışsak O’nsuzluktandır. Biz alışmayacağız O’nsuzluğa… Özok’suzluğa…

Tek tesellimiz var; Biliyoruz ışıklar içinde yatıyor… Çünkü dualarımız var yığınla… Çünkü borçluyuz O’na… Eksiğiz…