Laiklik Kadın Haklarının Teminatıdır

Türkiye Cumhuriyeti,  Anayasası’nda 78 yıl önce Cumhuriyetin değiştirilemez bir niteliği olarak laikliği kabul etmiş ikinci Avrupa ülkesidir. Atatürk'e göre;  “lâiklik, yalnız din ve dünya işlerinin ayrılması demek değildir. Tüm yurttaşların vicdan, ibadet ve din özgürlüğü” de demektir.

Laiklik, felsefi, siyasal ve hukuksal açılardan farklı anlamlarda görünür. Felsefi anlamda, laiklik, iman ve inanç yerine aklın egemenliğinin, sorgulayan ve araştıran bir anlayışın kabul edilmesidir. Siyasal açıdan laiklik, siyasal iktidarın dinden ayrı olması, dinsel güce dayanmamasıdır. Hukuksal açıdan laiklik ise, din ve devlet işlerinin ayrılması, din kurallarına dayanılmaması, devletin din ve inançlara karşı yansız olmasıdır.

Laiklik kavramı, çağdaşlaşma ve insan hakları ile yakından bağlantılıdır.

Cumhuriyetin kuruluşu ile laikliğin benimsenmesi de üç temel değerden kaynak bulmuştur: Vicdan özgürlüğü, dinsel inanç özgürlüğü ve tüm erkekler ile kadınların eşitliği. Kadın haklarına dönük olarak çağdaşlaşma hareketlerinde dikkati çeken en belirgin özellik ise, Atatürk’ün kadın-erkek ayırımını ortadan kaldırarak hepsini ‘insan’ kelimesi içine almış olmasıdır.

Kadın hak ve özgürlükleri adına ulusal ve uluslararası önemli adımlara rağmen halen kadınlar aleyhine sosyal tutum ve hükümlere rastlanmaktadır. Asıl tehlike ise kökten dinci akımlardan gelmekte ve kadınları hedef almaktadır. Laiklik devletin; yönetimde, toplumsal yaşamın her kesiminde, insan aklı, bilim temelleri üzerinde gerekli kurumları oluşturup geliştirerek ve sağlam güvenceler sağlayarak, kişisellik alanına koyup, orada tutması bu nedenle kadının insan haklarının da güvencesi olmaktadır.

Laikliğe yapılacak her türlü zedeleyici girişimin kadın hakları konusundaki kazanımlarımıza ciddi hasarlar vereceğini biliyor, kadınlar olarak laiklik ilkesinin korunmasında her zamankinden daha özenli ve algılarımızın her zamankinden daha açık olması gerektiğini yineliyoruz.

İSTANBUL BAROSU KADIN HAKLARI MERKEZİ