Bireysel Silahlanmaya Engel Olmalıyız

Son günlerde, giderek tırmanan silahla yaralama, öldürme vb. olaylar hakkında İstanbul Barosu olarak, aşağıdaki tanı ve çözüm içeren önerilerimizi kamuoyuyla paylaşmayı uygun ve gerekli buluyoruz.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; ruhsatlı da olsa, silah kullanımının yaygınlaşması kabul edilemez. Ancak unutmamak gerekir ki, sorun yalnızca ruhsatlı silahlar değildir. Sorun tümüyle silahlanmadır. Soruna bu temelde yaklaşmanın doğru olduğunu düşünüyoruz. Bu bağlamda belirlemelerimiz şunlardır:

TANI

1-Olaylar yasal bir eksiklikten değil, sosyal bir olgudan kaynaklanmaktadır. Bu olgu şu özellikleri taşımaktadır:

. Toplumca silah ve şiddeti hukuktan daha etkili bir çözüm olarak görmek.

. Yaratıcılıktan yoksun ve bencil bir eğlenme geleneğine sahip olmak.

. Kurumlara ve onların kuralları uygulama standardına güvenmemek.

. Kurallara uymanın gerekliliği ve kuralların doğruluğuna inanmamak.

. Toplumca, bilimsel ve ekonomik alanlardaki geri kalmışlık kompleksimizi her tür      kaba gücü sınırsız şekilde kullanarak bastırmaya çalışmak.

2-Yasal düzenlemeler de bu sosyal yaranın iyileştirilmesine katkı sağlayacak yeterlilikte değildir. Bazı yeni yasal düzenlemeler gerekmektedir.

ÇÖZÜM ÖNERİLERİMİZ

1-Öncelikle olaya uzun vadeli bakmak ve gerek aile içi ve gerekse okullardaki eğitim sistemimizi bu sosyal yaraya tedavi üretir bir şekle büründürmek gerekmektedir.

2-Bir kısmı Anayasa’nın 83. maddesince dokunulmazlıkla korunan, topluma öncü ve örnek olacak konumdaki insanların daha duyarlı ve sorumlu davranmaları ve özendirici davranışlardan kaçınmaları da bu yönde atılacak önemli bir adım olacaktır.

3-Son zamanlarda o yöndeki yaklaşımlara karşın, sorunun ana kaynağı olmadığını düşündüğümüz yasal altyapıda da bazı değişiklikler yapılmalıdır. Ancak somut olaylara günlük çözüm arayan bir yaklaşımla değil, objektif ve hukukun temel ilkelerine uygun davranarak.

Çerçeve olarak yasal değişiklik önerilerimiz şunlardır:

  a)  Güvenlik görevlileri dışında kimseye taşıma ruhsatı verilmemeli,  yalnızca bulundurma ruhsatı verilmelidir.

b)  Ruhsat süreleri kısaltılmalı, harçları artırılmalıdır.

c) Yıllık mermi sayısı sınırlandırılmalı ve yeni mermi alırken, eldeki   mermilerin ne amaçla tüketildiğine dair beyan alınmalıdır. Yalan beyan cezalandırılmalıdır.

d) Kurusıkı tabancaların satışı ve kullanımı daha sıkı kural ve denetime tabi olmalıdır.

e) Ruhsat almanın kuralları, özellikle psikolojik rapor ve silah ihtiyacı açısından yeniden düzenlenmelidir. Yenileme işlemleri de aynı kurallara bağlı olmalıdır.

TCK’nun 170. maddesindeki düzenlemenin, sıkı şekilde takibi ve etkin bir şekilde uygulanması gerekir.

6136 sayılı kanunun Ek 1.maddesiyle düzenlenmiş bulunan ruhsatlı da olsa silahla girilemeyecek mahaller yeniden düzenlenmelidir.

İstanbul Barosu Bireysel Silahsızlanma Komisyonumuz bu konularda etkin çalışmalar yapmaktadır. Baro olarak üzerimize düşen görevleri her zaman yerine getirmeye hazır olduğumuzu kamuoyumuza saygıyla duyururuz.

                                                           İSTANBUL BAROSU BAŞKANLIĞI